سکوت پر سر و صدا...

همسایه عزیز

دوست گرامی

برادر خوب

پدر مهربان

و تک تک انسانهای عزیز دل دیگر

تک تک انسانهای فهیم و باشعور

محض اطلاعتون، یه موقع هایی هست که مغز آدم هنگه... یه موقع هایی که هر کدوم از صد میلیارد نورون عزیز دل توی مغز، برای خودش یه آهنگی میزنه... هر کسی یه چیزی میگه... یه موقع هایی واقعا توی سر آدم یه دیوونه خونه تمام عیاره... و این موقع موقعی نیست که ازم بپرسی حالت چطوره... چون باید بگم خوبم. این موقع وقت خوبی برای سوال پرسیدن نیست، وقت خوبی برای طبل کوبیدن نیست، وقت خوبی برای به زور هیئت بردن نیست. آخه چرا نمیخواین بفهمین که یه موقع هایی باید آدم رو حسابی تنها بزارین؟! حسابی تنها بزارین...

یه موقع هایی هم هست... همه جا سر و صداس، همه حرف میزنن، همه هستن، همه تنهات گذاشتن، و هیچ نورونی هیچی نمیگه... همه منتظرن یکی بیاد بگه چته...

+ نوشته شده در یکشنبه ۹ مهر ۱۳۹۶ساعت ۳ ب.ظ  توسط مسافر... |