اونروزی، یکی از بچه ها، که از قضا آدم بسیار باهوش و خوش اخلاق و باحالی هم هست، اومد پیشم و سوالی پرسید... آقا؟ چرا اومدید مدرسه درس میدید؟ چرا وقتتون نمی ارید تا چیز مهمی بشید؟ راستشو بخواید، خیلی دلم

فردا امتحان دارم... امتحانی بسیار سخت... کلی هم برایش وقت داشته ام، هیچی هم نخوندم...هیچی یعنی واقعا هیچی... و مدیونی فکر کنی برام اهمیت خیلی ویژه ای داره... سوال اینه که چرا من اینقدر نسبت به این درس

زمانی بی سوادی شما بر شما عیان میگردد....زمانی که بخوای یه لیست کتاب خوب به یه نفر پیشنهاد بدی و تاکید کنی که همه کتابهایی که داری پیشنهاد میدی رو خوندی...لطفا هر کتابی که براتون ارزشمنده و شخصا مطالعه کرده و از مطالعه اش لذت بردید رو به بنده پیشنهاد بدید. هر کتابی، به هر زبانی، در هر سبکی، به هر شک...

آدمها عوض میشوند! خیلی هم عوض میشوند!گاهی آدم آنقدر عوض میشود، که بنشیند در حرم امام رضا، زار زار گریه کند... قابل باور نیست، میدانم!کنتور روی 11 سال و 10 ماه و 14 روز متوقف شد. تمام

پست قبلی، در مورد سالاد...تاریخش تموم شد... انشالله یه وقت دیگه... گفته بودم که ممکنه اتفاقی یه روز در حین سالاد خوردن همو ببینیم... باشه تا وقت دیگری...

ده سالی میگذره از اولین باری که به عنوان معلم رفتم سر کلاس... هشت سالی از اولین باری که مسئول کلاسی شدم...پنج سالی از وقتی که درسم توی کارنامه کسی تاثیری داشته... دو سالی از زمانی که معلم رسمی و اصلی

دلم برای آرامش تنگ شده... برای رهایی...برای رصد آسمان شب... برای نشستن و هیچ کار نکردن، یا حتی برای کار کردن، اما فکر نکردن!

ساعت 1 شبه، از خستگی در حال مرگی، همینطور از فشار کارهایی که باید تا فردا آماده بشه، دیشب رو هم ن  خواب  یدی و الان خواب کلافت کرده، سرت درد میکنه، چای افاقه نمیکنه، قهوه فقط تلخه، نور لپ تاپ، چشماتو میزن

صندلی راحتی نیست، صندلی کتابخانه است اما از نوع پلاستیکی در نتیجه از نوع چوبی آن بسیار نرم تر است. لپ تاپ از ساعت 9 صبح درمقابلم، در حال کار هستم، کار و بازی و همه چیز هایی که ممکن است. هندزفری در گوش

قبول که دارم هفته ای 25 ساعت کار میکنم قبول که دارم هفته ای 50 ساعت دانشگاه وقت میزارم قبول که دارم هفته ای 50 ساعت هم مطالعه میکنم قبول که دارم بیچاره میشم از فشار کار و درس و ... قبول که عملا نمیدون

یادمه صحبت میکردیم با دوستی... او میگفت   نشانه   ها هستند و من میگفتم   نیست  ند... گویا عطار هم با من هم صحبت است... جانا، حدیث حسنت در داستان نگنجدرمزی ز راز عشقت در صد زبان نگنجدسودای زلف و خالت در هر خیال نایداندیشهٔ وصالت جز در گمان نگنجدهرگز نشان ندادند از کوی تو کسی رازیرا که راه کویت اندر ن...

اولین پروژه درس ترمو بلاخره به انتها رسید و حالا میشه یه نفس راحت کشید... به عبارتی، هرچه بود تموم شد و رفت... فقط امیدوارم، نمره اش بد نشده باشه... هرچی باشه، قسمت عمده ایشو یه تنه کار کردم...واقعا هم خسته شدم.

نمیدونم.. از چی باید ناله کنم... از تنهایی خودم؟ از بی حالی او؟ از بی کسی؟ از نبودن ها؟ نمیدونم، از اینکه دیگه پیرزنها میتونن زنبیلاشونو خودشون راحت تا خونه ببرن خوشحال باشم یا ناراحت... نمیدونم...غصه

سالهاست که خسته ام... این خستگی انتها نداره، اما ازش ناراضی نیستم... اینو همه میدونن...همه اونایی که باید بدونن لااقل میدونن سالهاست، بین همه داشته های این زندگی، چیز زیادی ندارم، اما مدتهاست که آرزوه

دو سه روزیه با   ملیکا   بکائی آشنا شدم، یه دختربچه 19 ساله که یه روز پاشده و بلیط گرفته و رفته ونزوئلا و الان نزدیک دو سال شده که توی آمریکای جنوبی پرسه میزنه و دیگه بچه نیست. روزنوشت هاشو که میخوندم، حس خوبی داشت، حس آزاد و رها بودن، حس تلاش، حس زندگی... دلم سفر خواست... میشه یه نفر منو بیرون کنه؟...

از موندن و وایسادن متنفرم... روزی میرم... میرم اونقدر که پا توان رفتن داره میرم به دور ترین نقطه ها میرم به جاهایی که هیچ کس نمیره میرم تا کسی رو پیدا کنم، که باهام بیاد بعد باز هم میریم... ادامه میدیم یه نقطه ای، از رفتن خسته میشیم یه نقطه ای روی کوه، بالای یه صخره رو به اقیانوس پشت به جنگل بعد همو...

دیشب حداقل تا ساعت 1:30 در حال فعالیت بودم... زمانی که ولو کف زمین خوابم برد را نمیدانم، اما ساعت 2 بیدار شدم و چراغ را خاموش کردم و خوابیدم! صبح ساعت 5:30، گوشی برای خود شروع به زنگ زدن کرد، تحویلش ن

آقا جان! خانم محترم! اگر قصد هرگونه همکاری، دوستی، رفاقت، صمیمیت، ... خلاصه هر گونه رابطه ای با من رو داری، در نظر داشته باش که باید وبلاگ کرفس کلمه دوست نداشته باشی! وبلاگ کرفس کلمه ها همه مال منن!

به طور عجیبی، علاقه مند به یادگیری وبلاگ زبان کلمه های مختلف هستم... در واقع از یادگیری هر یک لغت جدید، به حس خوشنودی عجیبی دست پیدا میکنم... وبلاگ زبان کلمه مورد علاقه شما چیه؟ چه وبلاگ زبان کلمه هایی بلدید؟

Je vous parle d'un tempsQue les moins de vingt ansNe peuvent pas co aîtreMontmartre en ce temps-làAccrochait ses lilasJusque sous nos fenêtresEt si l'humble ga iQui nous servait de nidNe payait pas